Aku nangkap ape yang diye nak bilangkan. Bahwe waktu aku kecik, suke nanges. Cengeng. Mintak gincu ngan kaen penganten. Tapi waktu dah besak, dah masok sekolah pintar sih pintaaar tapi nakal pulak. Yak hoyang hoyang hoyyy….Yak hoyang hoyang hoyyy…
Aku ketawak, Bayo pon ketawak. Kepalak aku dipegang-peganghe tande sayang. Diye aku cekek! Begurau bah. Akraaaab…
Waktu kecik aku dirawat Bayo. Abang aku, kakak aku pon jituk yak. Diye ringan tangan mandikkan kamek dekat tong kayuk belian, bahkan cebokkan kamek. Biarpon bisuk, tapi diye ringan tangan dan cepat nangkap. Misalhe, “Hoyang, sigak no fakbissai jambangna le Kandar….” Bahase Buges emak aku ke Bayo, “Hoyang, cepatlah bersehkan beraknye si Kandar…” Hoyang pon cepat ambek aet setimbak. Centong dipakai nimbak aet tu, lalu dicurahkannye sambel badanhe bediri tegak. Aet dari centong tecurah ke arah pantat, lalu kakihe maen gosok maju-mundor, mbersehkan…Berseh pulak.
Ni Wak Bayo kasik kamek pengalaman nan istimewe. Tadak ade Wak Bayo, tadak adelah pengalaman dibasohkan model kaki kayak ginek. Orang laen kurase tadak ade yang ndapat pengalaman unek acam kamek. Cume kamek adek-beradek.
